ផ្សិតត្រចៀក

វាជាផ្សិតអតិសុខុមប្រាណដែលក៏កើតឡើងនៅក្នុងរន្ធត្រចៀក។វាអាចកើតមាននៅត្រចៀកម្ខាងឬសងខាង។ជាធម្មជាតិផ្សិតអាចដុះទៅបានលុះត្រាណាតែកន្លែងមួយដែលមានលក្ខខណ្ឌសមស្របសំរាប់ការដុះនិងការលូតលាស់របស់វា។

លក្ខខណ្ឌសមស្របនោះមាន៖

• ត្រចៀកមានសំណើម
• ត្រចៀកមាន pHអាល់កាឡាំង (alkaline pH)
• មានការជ្រៀតចូលរបស់ពងផ្សិត(spore)ពីខាងក្រៅដោយមានការចម្លងដូចជាការត្បារសំអាតត្រចៀកនឹង សា្លបមាន់ ផ្កាស្មៅ ប្រដាប់ត្បារត្រចៀកដោយខ្លួនឯងឬដោយជាងកាត់សក់​ឬដោយវត្ថុផ្សេងទៀតជាដើម។

សញ្ញានិងរោគសញ្ញា៖

• ហ៊ឹងត្រចៀក
• ស្ដាប់មិនច្បាស់
• រមាស់ត្រចៀក​និងអាចមានខ្ទុះ
• ពេលខ្លះមានការឈឺចាប់បន្តិចបន្តួច
• បើគេពិនិត្យរន្ធត្រចៀកគេឃើញមានដុំក្នុងសណ្ឋានជា៖
  • ពណ៌សៗដូចជាក្រដាសសើមផុយ បញ្ជាក់ជាផ្សិតក្រុម Candida albicans
  • ពណ៌ខ្មៅដូចធ្យូង បញ្ជាក់ជាផ្សិតក្រុម Aspergillus niger
  • ពណ៌លឿង បញ្ជាក់ជាផ្សិតក្រុម​ Aspergillus flavinus (មិនសូវមានជួប)

ផលវិបាកនៃរោគផ្សិតត្រចៀក៖

• ការរំខានដល់គុណភាពនៃជិវីតរួមមាន រមាស់ត្រចៀក ហ៊ឹងត្រចៀក ការស្ដាប់ថយចុះ
• ការលាប់ចុះឡើងជាញឹកញាប់ដោយការព្យបាលមិនត្រឹមត្រូវ
• ការវិវត្តន៍ទៅជាការធ្លុះក្រដាសត្រចៀកដោយយឺតយ៉ាវក្នុងការព្យបាល

ការការពារមិនឲ្យកើតផ្សិត៖

• ហាមត្បារឬឆ្កឹះត្រចៀក
• ប្រយ័ត្នទឹកចូល
• ហាមដាក់ថ្នាំដែលមិនមានការអនុញ្ញាតឲ្យប្រើ
• ជៀសវាងការព្យាបាលបែបជំនឿ
• ជៀសវាងនូវរបៀបសំអាតត្រចៀកដោយគ្មានអនាម័យ

 

ឯកសារយោង៖

Practical Otology, Daniel J. Pender